Amerikaanse Minister van Defensie: geen legermachten meer sturen naar Azie, het M-O of Afrika

In zijn recente toespraak voor cadetten in West Point waarschuwt de Amerikaanse minister van Defensie, Robert Gates, tegen het nogmaals zenden van grote landlegers naar Azie, het Midden Oosten of Afrika:

“..But in my opinion, any future defense secretary who advises the president to again send a big American land army into Asia or into the Middle East or Africa should ‘have his head examined,’ as General [Douglas] MacArthur so delicately put it..”

Deze uitspraak baart veel opzien vanwege het duidelijk aangeven dat de Amerikaanse grootschalige militaire interventies in Irak en Afghanistan, volgens hem, gekkenwerk waren.     Dat de (Republikein) Gates dit vernietigend oordeel velt over deze oorlogen die onder de Republikeinse president Bush jr zijn begonnen, wordt hem van die zijde zeker niet in dank afgenomen.
(De verwijzing is naar de waarschuwing van generaal bd MacArthur aan president Kennedy, toen die meer Amerikaanse militairen naar Vietnam wilde zenden).

De Boston Globe wijst in een waarderend hoofdartikel op de grote leiderschap kwaliteiten van Robert Gates, terwijl een voormalige CIA-medewerker van Gates, Ray McGovern, hem in Consortiumnews.com afschildert als een gewetenloze streber die intelligence ‘aanpaste’ aan de wensen van zijn politieke bazen.
MacGovern verdenkt Gates ervan dat diens aftreden, in de loop van dit jaar, is omdat hij niet de schuld wil krijgen voor een, te verwachten, slechte afloop van de oorlog in Afghanistan.
Toch kan Gates er niet onderuit dat hij bij president Obama de surge van 30.000 extra troepen naar dat land heeft bewerkstelligd.

Bij de actuele discussies over eventueel enigerlei Amerikaans militair ingrijpen in Libie toont Robert Gates zich een fel tegenstander van het zenden van grondtroepen, terwijl hij ook ernstige bedenkingen heeft tegen het instellen van een no-fly zone boven Libie.

Gate’s waarschuwing tegen verder grootschalig Amerikaans militair ingrijpen in genoemde regio’s kan op zich worden toegejuicht. Het valt echter in hoge mate te betreuren dat dit inzicht, ook bij hem, zo laat is doorgebroken.

In de uitstekende recente publicatie How Wars End: Why We Always Fight the Last Battleslegt Gideon Rose uit waarom “wars are difficult to close out even when they are started well, and mistakes at the beginning complicate the job exponentially, no matter who is in charge later on.”

Over Irak en Afghanistan schrijft Rose:

“When the [George W. Bush] administration toppled Saddam, the “United States was left presiding over a country rapidly spinning out of control, with officials having no plans or resources for what to do next. Liberation turned into occupation; local ambivalence into insurgency and then civil war.”

Rose argues that the crucial test for Obama and his successors “will be not simply whether they can muddle through the struggles that were bequeathed, but whether they can avoid making major mistakes themselves in the wars that will follow down the road.”

Gideon Rose eindigt met de algemene conclusie:

“If new generations of wartime policymakers fail to think clearly about what they are doing and stumble badly once again, they will have nobody to blame but themselves…For them, exercising prudence when deciding how to spend the blood and treasure of their fellow citizens is not an option; it’s a moral obligation.”

Mijn eigen meningen in deze zijn te vinden onder ‘Eigen bijdragen’ hiernaast, met name onder:

NEDERLAND LAAT ZICH MEESLEPEN IN ONNODIGE EN NIET TE WINNEN WERELDSTRIJD TEGEN ‘ISLAMOFASCISME’ (24.8.2006)

‘AFGHANISTAN’ OP DEZE SITE

‘IRAK’ OP DEZE SITE

‘AANVAL OP IRAN? OP DEZE SITE?

Advertenties

3 thoughts on “Amerikaanse Minister van Defensie: geen legermachten meer sturen naar Azie, het M-O of Afrika

  1. Worden de honderdduizenden soldaten nu al teruggetrokken, en komt er een groots excuus voor de honderduizenden doden die die illegale onbezonnen acties hebben gekost?

  2. Het is verleidelijk om het ingewikkeld te maken als een simpele verklaring voor de hand ligt. Wordt de opstelling van minister Gates niet gewoon bepaald door de zogenaamde imperial overstretch? Ofwel, het Amerikaanse leger zit aan haar tax en kan een interventie in Noord-Afrika er niet bij hebben.
    Als ik het me goed herinner heeft het Amerikaanse leger een doctrine die zegt dat het 2 tot 3 oorlogen op verschillende fronten moet kunnen voeren. Welnu, naast Pakistan/Afghanistan en Irak moet het daarom spaarzaam met haar inzet zijn. Altijd iets achter de hand houden voor China, Venezuela of Iran.
    Gevoegd bij de bezuinigingen die president Obama worden opgedrongen en waaraan het leger niet ontkomt en de ongewisse geopolitieke situatie in het Noord-Afrikaanse theater zelf lijkt afwachten de enige remedie. Waarbij we niet verrast moeten zijn als blijkt dat betrekkelijk kleinschalige humanitaire acties door Amerikanen, Britten, Fransen en andere bondgenoten nu worden voorbereid.
    Het aftreden van minister Gates zit er al enige tijd aan te komen. Het lijkt me eerder dat nu een reden bij zijn opstappen wordt gezocht. Partijpolitieke redenen maken op termijn de brugfunctie van de republikein Gates overbodig. Want met een verdeeld parlement, een groeiend begrotingstekort en een overheid die op noodbudgetten leeft moeten Democraten en Republikeinen samenwerken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s