'Aanval op Iran is ophanden' volgens oud-ambassadeur Van Walsum in NRC

Volgens oud-ambassadeur Peter van Walsum lijkt het onvermijdelijk dat de VS militair ingrijpen in Iran om te voorkomen dat het binnenkort een kernbom krijgt (NRC van 20-10-2010).

Hij besluit zijn artikel met:

..Behalve in het onwaarschijnlijke geval dat de sinds eind december 2006 stapsgewijs verscherpte sancties Iran alsnog tot andere gedachten brengen, lijkt het bijna onvermijdelijk dat in de loop van 2011 ten minste door de Verenigde Staten militair zal worden ingegrepen. Russische èn Chinese steun voor een daartoe machtigende Veiligheidsraadsresolutie lijkt nauwelijks denkbaar, dus de interventie zal hoogstwaarschijnlijk plaatsvinden zonder mandaat van de Veiligheidsraad.


Dit is duidelijk niet de tijd om over nieuwe perspectieven voor het non-proliferatieproces na te denken. Nederland zou er beter aan doen zich vast te verdiepen in de vraag of die interventie Nederlands politieke steun verdient.


Een Iraanse bom vraagt om een Arabische bom. En ook Turkije zal de optie overwegen.

Het lijkt mij beter dat Nederland zich binnen de NAVO, EU en VN krachtig verzet tegen een eventuele ‘preventieve’ aanval op Iran, zoals hier vele malen bepleit

Een oorlog met Iran zou desastreuze gevolgen hebben voor de regio en de gehele wereld. Daar weegt het gevaar van verdere proliferatie niet tegenop.

Wat betreft Iran’s verwerven van nucleaire wapens, ben ik het eens met de Nederlands-Israelische hoogleraar krijgsgeschiedenis Martin van Crefeld in zijn artikel ‘Een Iraanse kernbom is niet erg’ ( NRC  van 6-2-10):

– het is volstrekt begrijpelijk dat Iran streeft naar een militair-nucleaire capaciteit gezien m.n. zijn omsingeling door (potentiele) tegenstanders ("En eerlijk gezegd zou ik, als ik in hun schoenen stond, precies hetzelfde doen", schrijft MvC);
– de wereld (speciaal VS en Israel) zullen met een nucleair bewapend Iran moeten leren leven;
– daartoe zullen Amerikaanse strijdkrachten in het Golfgebied moeten blijven om Iran van een aanval op Iran te weerhouden;
– het risico dat Iran Israel nucleair zal aanvallen is minimaal gezien de zekere vernietigende vergelding daarvan door de VS en Israel;
– de VS zullen daarom vrijwel zeker met sancties volstaan;
– Israel zal de toestand verder uitbuiten om (nog) meer hulp van de VS en Duitsland te verkrijgen;
– de doelmatigheid van een ‘preventieve’ aanval op Iran is twijfelachtig qua effect op zijn kernprogramma, en contraproductief wat betreft de gevolgen :

"Tot slot zou een aanval op Iran een bijzonder onzekere onderneming zijn. Of zo’n aanval het kernprogramma van Teheran kan uitschakelen is twijfelachtig, maar dat het Midden-Oosten erdoor in lichte laaie zal komen te staan, wellicht met rampzalige gevolgen voor een groot deel van de wereld, lijkt nagenoeg zeker", zo besluit Van Crefeld – zelf allerminst een duif! – zijn artikel.

 
Het is ernstig te betreuren dat de Commissie-Davids – waarvan Van Walsum deel uitmaakte – niet dieper is ingegaan op de door haar gesignaleerde ‘Atlantische reflex’ als motief voor de (politieke) steun van Nederland aan de invasie van Irak.

Dan had de Commissie kunnen onderzoeken in hoeverre Nederlandse beleidsmakers ook de motieven van de Amerikaanse beleidsmakers deelden.

Bescherming van Israel was de belangrijkste drijfveer van een invloedrijk deel van de Amerikaanse beleidsmakers en opinievormers, de zionistische ‘Israel lobby’.

Verdedigers van de Amerikaanse invasie van Irak, ook in ons land, behoren merendeels tot deze pro-Groot Israel lobby.
Om te voorkomen dat zij de geesten rijp maken voor steun aan een, potentieel catastrofale, aanval op Iran, is het noodzakelijk dat de samenstelling en invloed van onze nationale ‘Israel lobby’ worden onderzocht.

Helaas valt te verwachten dat ons huidig kabinet de kritiekloze steun voor het Israelisch beleid van de kabinetten-Balkenende, zal voortzetten.
De volgende ‘commissie-Davids’ kan zich alvast warm gaan lopen..

(GOEDE) INGEZONDEN BRIEVEN IN NRC H VAN 27.10.10

Situatie rond Iraanse kernbom nog onduidelijk

Ik wil weinig afdoen aan de sombere analyse van oud-ambassadeur Peter van Walsum, maar de kop ‘Aanval op Iran is ophanden’ kan daarop mijns inziens nog niet worden gebaseerd (Opiniepagina, 20 oktober). Die voorspelling is onder meer gebaseerd op twee argumenten: (1) dat het „duidelijk [is] dat Iran op dit moment bezig is een kernwapen te ontwikkelen”, iets waaraan „na het laatste kwartaalrapport van de IAEA van 6 september jl. geen twijfel meer kan bestaan” en (2) dat de Amerikaanse regering schat dat het nog rond een jaar of misschien langer zou duren eer Iran over een kernwapen zou beschikken en er bijgevolg „binnen tien maanden knopen moeten worden doorgehakt”.

Dat zou allebei waar kunnen zijn, maar het staat nog niet vast. In het kwartaalrapport van het IAEA van 6 september staat niet dat de bom een onafwendbare ontwikkeling is, maar wel dat Iran nog altijd niet voldoende aan de controles van het IAEA meewerkt om het tegendeel te ontzenuwen. Dat is erg genoeg, maar laat nog ruimte voor twijfel, of voor de mogelijkheid dat Iran het voorlopig bij een break out-optie zal laten.

De VS hebben in augustus niet beweerd dat de Iraanse bom binnen een jaar gereed is. Op 19 augustus publiceerde The New York Times in het artikel ‘US assures Israel that Iran threat is not imminent’ de verzekering van Gary Samore, kernwapenadviseur van Obama, dat het om Iraanse dash time van een jaar ging. Daarmee wordt de periode bedoeld die Iran nodig zou hebben om een kernwapen te maken, nadát het besloten zou hebben om de break out-status los te laten en daadwerkelijk een kernwapen te produceren.

Ko Colijn

Leiden

Aanval op Iran kan niet zonder mandaat V-raad

Volgens oud-diplomaat en oud-lid van de commissie-Davids inzake Irak, Peter van Walsum, is een Amerikaanse aanval op Iran ophanden en moet Nederland zich nu al afvragen of die interventie politieke steun verdient. Van Walsum meent dat die interventie „hoogstwaarschijnlijk zal plaatsvinden zonder mandaat van de Veiligheidsraad”. Die waarschuwing komt, anders dan bij Irak, gelukkig op tijd. Minder gelukkig ben ik met het zijn impliciete advies om die aanval te steunen. Of een aanval op Iran het nucleaire programma zal uitschakelen valt immers te betwijfelen, maar dat het Midden-Oosten erdoor in brand zal vliegen staat wel vast. Dat werd eerder al in deze krant van 6 februari betoogd door de Israëlische hoogleraar krijgsgeschiedenis Martin van Crefeld. Van opgelegde sancties verwacht Van Walsum niets en andere opties dan een aanval ziet hij niet. Dat een aanval op Iran zonder mandaat van de Veiligheidsraad zou plaatshebben stuit bij hem ook niet op bezwaar en dat sluit aan bij zijn uitzonderingspositie in de commissie-Davids. In het rapport van die commissie staat op pagina 270 dat hij zich afvroeg „of de regering er niet beter aan zou hebben gedaan de Kamer en het Nederlandse volk uit te leggen dat er voor de inval volkenrechtelijk geen overtuigende rechtsgrond was, maar dat een militaire ingreep om de aangegeven redenen toch geboden was en daarom Nederlands politieke steun verdiende.” Dat zou misschien hebben geleid tot minder onvrede in de samenleving, maar ook tot een overtreding van artikel 90 van de Nederlandse Grondwet. Daarin staat dat ons land de internationale rechtsorde dient te bevorderen. Het advies van Van Walsum staat daar haaks op.

Harry van Bommel

Tweede Kamerlid SP

Aanval op Iran is de slechtst denkbare optie

Peter van Walsum roept de Nederlandse regering op om zich te verdiepen in de vraag of bombarderen van Iran politieke steun verdient. Hij bevestigt hiermee de solistische positie die hij eerder innam in de commissie-Davids die onderzoek deed naar de besluitvorming rond Irak. Kort samengevat: politiek gaat boven volkenrecht. Wordt hier niet op een onbeschaamde manier met dubbele standaarden gemeten? Het is blijkbaar oké om atoomwapens te hebben als je geen lid bent van het non-proliferatieverdrag en een bondgenoot bent van ‘ons’ (zie Israël, Pakistan en India), maar als je dat niet bent, is er een probleem en moet er ‘iets’ aan worden gedaan, desnoods met militaire middelen.

Wat stelt men zich daar overigens bij voor? Een béétje militaire expert kan uitleggen dat de geweldsoptie meer uit wanhoop is geboren dan dat hij voortkomt uit vertrouwen in een dergelijke actie. Niet alleen zou er sprake moeten zijn van een grootschalig militair optreden (de beperking tot ‘chirurgische aanvallen’ is géén reële optie), maar wat zal Irans mogelijke reactie zijn in Irak en Afghanistan? Belangrijker is dat de bevolking van Iran zich, zeker op de korte termijn, merendeels achter het regime zal opstellen. Wég Groene Beweging! Ten slotte zal het allemaal niet zoveel uitmaken voor het mogelijke Iraanse kernwapenprogramma, het zou hooguit met een aantal jaren worden vertraagd. Bovenal: Iran zal uit het non-proliferatieverdrag stappen en dus de handen geheel vrij hebben. Kortom, de militaire optie leidt tot veel kosten en weinig baten. Er is nog tijd en praten blijft een betere optie.

Paul Aarts

Amsterdam

 

‘Irak’ op deze site

‘Preventieve’ aanval op Iran?’ op deze site

Advertenties

2 thoughts on “'Aanval op Iran is ophanden' volgens oud-ambassadeur Van Walsum in NRC

  1. Ach Van Walsum.
    Volgens wikipedia:Destijds was Van Walsum de mening toegedaan dat Irak over massavernietigingswapens beschikte, wat in zijn ogen de sancties, en de gevolgen daarvan, rechtvaardigde.
    Net zoals jij overal een complot van een groot-Israël lobby ziet, meent Van Walsum dat overal massavernietigingswapens ontwikkeld worden die een preventieve oorlog rechtvaardigen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s