'Afghanistan’s decade of war, and the endgame'

In toenemende mate is het besef bij gerenommeerde Westerse denktanks en individuele deskundigen doorgebroken dat de oorlog in Afghanistan tegen de Taliban (en Al Qaida) een verloren zaak is.

In hoeverre en door wie is dit eerder voorzien? En welke ‘endgame’ strategie moet worden uitgevoerd om het verlies zo goed mogelijk te nemen?

Een goede beschouwing hierover biedt Paul Rogers in ‘openDemocracy’

In een eerder artikel, ‘Afghanistan: wind of change’, verwijst Paul Rogers naar de kritische evaluaties van de Britse ‘International Institute of Strategic Studies’ (IISS)  van de oorlog in Afghanistan:

..On 24 May 2004, only fourteen months after the start of the Iraq war, the IISS’s Strategic Survey 2003-04caused some consternation among the Tony Blair government in arguing that: “…the substantially exposed US military deployment in Iraq represents al-Qaida with perhaps its most ‘iconic’ target outside US territory…Galvanised by Iraq, if compromised by Afghanistan, al-Qaida remains a viable and effective ‘network of networks’”…

..This year’s document – Strategic Survey 2010: The Annual Review of World Affairs – is published only weeks before the Afghan war enters its tenth year, has once again caused flurries in government circles.  Its assessment of the state of the conflict in Afghanistan is blunt (see Richard Norton-Taylor, “Al-Qaida and Taliban threat is exaggerated, says security thinktank”, Guardian, 7 September 2010).

The IISS comments: “The Afghan campaign has involved not just mission creep but mission multiplication”; and that “..for western states to be pinned down militarily and psychologically in Afghanistan will not be in the service of their wider political and security interests".

At the core of its analysis is the view that: “It is not clear that it should be axiomatically obvious that an Afghanistan freed of an international combat presence in the south would be an automatic magnet for al-Qaeda’s concentrated reconstruction. Al-Qaeda leadership, such as it is, may be quite content to stay where it is, while Taliban leaders who remained in Afghanistan might think twice of the advantages to them of inviting al-Qaeda back after the experience of the last decade.”..

Eigen blogs over ‘Afghanistan’

Advertenties

2 thoughts on “'Afghanistan’s decade of war, and the endgame'

  1. De algemene erkenning van een onmogelijke zege in Afghanistan is positief. Wat valt er te zeggen over de terugtocht? De strategie ervoor moet zo geheim mogelijk worden gehouden, om de vijand daar niet te veel op te laten anticiperen.
    Wrang is natuurlijk dat Balkenende IV struikelde over de voortzetting van de missie in Afghanistan. Misschien valt dat op de een of andere manier nog publicitair te gelde te maken. Bij het CDA dat in het gedoogkabinet de ondemocratie legitimeert, mogen zijn fouten best diep in de scheurende verdeeldheid worden gestopt.

  2. Als toevoeging en aanvulling het volgende artikel:
    Newly Disclosed Documents Shed More Light on Early Taliban Offers, Pakistan Rolehttp://www.foreignpolicyjournal.com/2010/09/20/newly-disclosed-documents-shed-more-light-on-early-taliban-offers-pakistan-role/all/1
    Daarin onderaan de conclusie:
    == As a direct consequence of the war, Afghanistan once again became far and away the world’s leading producer of opium and heroin; it indeed returned to a state of warlordism, chaos, and violence, just as the U.S. had been warned; many more Afghan civilians have been killed than Americans who died on 9/11, and Osama bin Laden was never captured. ==
    Een parlementaire enquete voor Afghanstan wordt steeds harder nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s