Hoe zal president Obama's Midden-Oosten beleid zijn?

Hoe zal president Obama’s Midden-Oosten beleid zijn? De keuze van een religieuze zionist met ook een Israelisch paspoort als chef-staf, doet Palestijnen/Arabieren huiveren. Voeg daarbij een zelf-verklaarde politieke zionist als vice-president, en de voorziene keus van Israel-lobbyist Dennis Ross als belangrijkste onderhandelaar, dan valt deze huiver goed te begrijpen.

Anderzijds ondersteunde Rahm Emanuel, als adviseur van president Clinton, loyaal diens streven naar een rechtmatige en rechtvaardige oplossing van ‘het’ Midden-Oosten conflict.

Zal het pacificeren van de zionistische (Pro-Groot)Israel lobby tijdens de verkiezingsrace een – voor zijn overwinning noodzakelijke – taktiek van Obama blijken te zijn geweest waarvan hij nu gaat afwijken? Ik hoop van wel maar vrees van niet. Bovendien moet men zich afvragen of de tijd voor een rechtvaardige twee-staten oplossing niet inmiddels is verlopen.

"Towards a non-racist and nonsectarian state in all of Israel/Palestine with equal rights for all who live there."

In the first major appointment of his administration, President-elect Barack Obama has named as his chief of staff Congressman Rahm Emanuel, an Israeli citizen and Israeli army veteran whose father, according to the Israeli newspaper Haaretz, was a member of Menachem Begin’s Irgun forces during the Nakba and named his son after "a Lehi combatant who was killed" — i.e., a member of Yitzhak Shamir’s terrorist Stern Gang, responsible for, in addition to other atrocities against Palestinians, the more famous bombing of the King David Hotel and assassination of the UN peace envoy Count Folke Bernadotte.

In rapid response to this news, the editorial in the next day’s Arab News (Jeddah) was entitled "Don’t pin much hope on Obama — Emanuel is his chief of staff and that sends a message". This editorial referred to the Irgun as a "terror organization" (a judgment call) and concluded: "Far from challenging Israel, the new team may turn out to be as pro-Israel as the one it is replacing."

That was always likely. Obama repeatedly pledged unconditional allegiance to Israel during his campaign, most memorably in an address to the AIPAC national convention which Israeli peace activist Uri Avnery characterized as "a speech that broke all records for obsequiousness and fawning", and America’s electing a black president has always been more easily imagined than any American president’s declaring his country’s independence from Israeli domination.

Still, one of the greatest advantages for the United States in electing Barack Hussein Obama was the prospect that the world’s billion-plus Muslims, who now view the United States with almost universal loathing and hatred, would be dazzled by the new president’s eloquence, life story, skin color and middle name, would think again with open minds and would give America a chance to redeem itself in their eyes and hearts — not incidently, drastically shortening the long lines of aspiring jihadis eager to sacrifice their lives while striking a blow against the evil empire.

The profound loathing and hatred of the Muslim world toward the United States, which has always had its roots for America’s unconditional support for the injustices inflicted and still being inflicted on the Palestinians, can fairly be considered the core of the primary foreign policy and "national security" problems confronting the United States in recent years. Why would Obama, a man of unquested brilliance, have chosen to send such a contemptuous message to the Muslim world with his first major appointment? Why would he wish to disabuse the Muslim world of its hopes (however modest) and slap it across the face at the ealiest opportunity?

A further contemptuous message is widely rumored to be forthcoming — the naming as "Special Envoy for Middle East Peace" of Dennis Ross, the notorious Israel-Firster who, throughout the 12 years of the Bush the First and Clinton administrations, ensured that American policy toward the Palestinians did not deviate one millimeter from Israeli policy and that no progress toward peace could be made and who has since headed the AIPAC spin-off "think tank", the Washington Institute for Near East Policy.

Neverthess, since it is almost always constructive to seek a silver lining in the darkest clouds, a silver lining can be found and cited..

Obama, Emanuel and Israel (By JOHN V. WHITBECK in Counterpunch/ICH)

Palestinians Thursday blasted President-elect Barack Obama’s choice of Rahm Emanuel as White House chief of staff – and the appointee’s father may have poured fuel on the fire.

Obama chief of staff Rahm Emanuel is no pal of ours, Israel’s foes say

JERUSALEM – Palestinians Thursday blasted President-elect Barack Obama’s choice of Rahm Emanuel as White House chief of staff – and the appointee’s father may have poured fuel on the fire.

Dr. Benjamin Emanuel, once a member of the Irgun militia that fought for Israel’s statehood, was asked in an interview with the Hebrew daily Maariv if his son’s appointment would be good for Israel.
"Obviously, he will influence the President to be pro-Israel," said the elder Emanuel, who immigrated to the U.S. from Israel in the 1950s.
"Why shouldn’t he do it? What is he, an Arab? He’s not going to clean the floor of the White House."

There was no immediate comment from Rep. Emanuel’s congressional office. While Palestinian leaders maintained a diplomatic silence, many ordinary Palestinians reacted with fury in comments posted on Web sites and chat rooms.

"With the appointment of this Zionist, Barack Obama is proving that he is more Zionist than the Zionists," said Subhi Abu Ishira on the Palestinian NGO network, referring to the anti-Arab remark by Benjamin Emanuel…

Obama chief of staff Rahm Emanuel is no pal of ours, Israel’s foes say (BY MATTHEW KALMAN in New York Daily Times/ICH)

U.S. Jews laud Obama pick of Rahm Emanuel for chief of staff

America’s Jewish community welcomed U.S. President-elect Barack Obama’s pick of Rep. Rahm Emanuel for the post of Chief of Staff, saying that the choice demonstrates that Obama has learned from the mistakes of previous Democratic presidents…

"Emanuel has deep Jewish roots and strong ties to the Jewish community. Emanuel, the son of an Israeli immigrant, has a proven commitment to Israel’s security and served as civilian volunteer on an Israeli military base during the Persian Gulf War of 1991,"..

The son of a Jerusalem-born pediatrician who was a member of the pre-state Irgun, Emanuel was a key figure in the administration of former President Bill Clinton, where he was known for his blunt management style. His selection is a shift in tone for Obama, who chose more low-key leadership for his presidential campaign.

In the tense talks with the Palestinians at Wye Plantation in 1998, the Israeli team headed by Prime Minister Benjamin Netanyahu was especially wary of one of President Bill Clinton’s aides – Rahm Emanuel. His fluent Hebrew, his instinctive grasp of the "Israeli" mind set and above all his complete loyalty to his boss made the Israelis afraid to talk near him…

U.S. Jews laud Obama pick of Rahm Emanuel for chief of staff (By Natasha Mozgovaya and Anshel Pfeffer, Haaretz Correspondents)

‘Het probleem is dat onze Eerste Ministers zich pas herinneren dat het hun plicht is vrede te sluiten als ze volkomen aan de grond zitten’ (Advertentie van Goesj Sjalom in Ha’aretz op 23 mei 2008).

Olmert: Israeli Arabs have long suffered discrimination (Haaretz)

Senator Biden: "I am a Zionist. You don’t have to be a Jew to be a Zionist.” (Counterpunch)

Barak Obama had his knees weakened by the Israel lobby (Robert Weitzel in CommonDreams.org)

Aanvulling op 11 nov.:

Conned Again? – Obama, Rahm-bo and the End of the New American Century

If the change President-elect Obama has promised includes a halt to America’s wars of aggression and an end to the rip-off of taxpayers by powerful financial interests, what explains Obama’s choice of foreign and economic policy advisors? Indeed, Obama’s selection of Rahm Emanuel as White House chief of staff is a signal that change ended with Obama’s election. The only thing different about the new administration will be the faces.

Rahm Emanuel is a supporter of Bush’s invasion of Iraq. Emanuel rose to prominence in the Democratic Party as a result of his fundraising connections to AIPAC. A strong supporter of the American Israeli Public Affairs Committee, he comes from a terrorist family. His father was a member of Irgun, a Jewish terrorist organization that used violence to drive the British and Palestinians out of Palestine in order to create the Jewish state. During the 1991 Gulf War, Rahm Emanuel volunteered to serve in the Israel Defense Forces. He was a member of the Freddie Mac board of directors and received $231,655 in directors fees in 2001. According to Wikipedia, “during the time Emanuel spent on the board, Freddie Mac was plagued with scandals involving campaign contributions and accounting irregularities.”

In “Hail to the Chief of Staff,” Alexander Cockburn describes Emanuel as “a super-Likudnik hawk,” who as chairman of the Democratic Congressional Campaign Committee in 2006 “made great efforts to knock out antiwar Democratic candidates.”

My despondent friends in the Israeli peace movement ask, “What is this man doing in Obama’s administration?”..

Dennis Ross has long associations with the Israeli-Palestinian “peace negotiations.” A member of his Clinton era team, Aaron David Miller, wrote that during 1999-2000 the US negotiating team led by Ross acted as Israel’s lawyer: “we had to run everything by Israel first.” This “stripped our policy of the independence and flexibility required for serious peacemaking. If we couldn’t put proposals on the table without checking with the Israelis first, and refused to push back when they said no, how effective could our mediation be?” According to Wikipedia, Ross is “chairman of a new Jerusalem-based think tank, the Jewish People Policy Planning Institute, funded and founded by the Jewish Agency.”

Clearly, this is not a group of advisors that is going to halt America’s wars against Israel’s enemies or force the Israeli government to accept the necessary conditions for a real peace in the Middle East.

Ralph Nader predicted as much. In his “Open Letter to Barack Obama (November 3, 2008), Nader pointed out to Obama that his “transformation from an articulate defender of Palestinian rights . . . to a dittoman for the hard-line AIPAC lobby” puts Obama at odds with “a majority of Jewish-Americans” and “64 per cent of Israelis.” Nader quotes the Israeli writer and peace advocate Uri Avnery’s description of Obama’s appearance before AIPAC as an appearance that “broke all records for obsequiousness and fawning.” Nader damns Obama for his “utter lack of political courage [for] surrendering to demands of the hard-liners to prohibit former president Jimmy Carter from speaking at the Democratic National Convention.” Carter, who achieved the only meaningful peace agreement between Israel and the Arabs, has been demonized by the powerful AIPAC lobby for criticizing Israel’s policy of apartheid toward the Palestinians whose territory Israel forcibly occupies…

Conned Again? – Obama, Rahm-bo and the End of the New American Century (Paul Graig Roberts in Counterpunch)

Aanvulling op 12 nov.:

Will an Obama Administration be ‘good for Israel’?

Even before the voting began, Israeli politicians and pundits were asking: Will an Obama Administration be good for Israel? “Be good for Israel” is our code for “Will the US allow us to keep our settlements and continue to support our efforts to prevent negotiations with the Palestinians from ever bearing fruit?” For Americans the question should be: Will the Obama Administration understand that without addressing Palestinian needs it will not be able to disentangle itself from its broader Middle Eastern imbroglios, rejoin the community of nations and rescue its economy?

The Israel-Palestine conflict should be of central concern to Americans, near the top of the new Administration’s agenda. It may not be the bloodiest conflict in the world – its minor when compared to Iraq – but it is emblematic to Muslims and to peoples the world over of American hostility and belligerence. The Israeli-Palestinian conflict is not merely a localized one between two squabbling tribes. It lies at the epicenter of global instability. Go where you may in the world and you will encounter the same phenomenon: a sense that the suffering of the Palestinians represents all that is wrong in an American-dominated world…

A Bone in America’s Throat (By JEFF HALPER in Counterpunch/ICH)

Paying for Eight Years of Bush’s Delusions (By Robert Fisk in The Independent and Truthdig)

..and he [Obama] will have to tell Israel a few home truths: that America can no longer remain uncritical in the face of Israeli army brutality and the colonisation for Jews and Jews only on Arab land. Obama will have to stand up at last to the Israeli lobby (it is, in fact, an Israeli Likud party lobby) and withdraw Bush’s 2004 acceptance of Israel’s claim to a significant portion of the West Bank. U.S. officials will have to talk to Iranian officials – and Hamas officials, for that matter. Obama will have to end U.S. strikes into Pakistan – and Syria.

Indeed, there’s a growing concern among America’s allies in the Middle East that the U.S. military has to be brought back under control – indeed, that the real reason for General David Petraeus’ original appointment in Iraq was less to organise the “surge” than it was to bring discipline back to the 150,000 soldiers and marines whose mission – and morals – had become so warped by Bush’s policies. There is some evidence, for example, that the four-helicopter strike into Syria last month, which killed eight people, was – if not a rogue operation – certainly not sanctioned by Washington or indeed by US commanders in Baghdad.

But Obama’s not going to be able to make the break. He wants to draw down in Iraq in order to concentrate more firepower in Afghanistan. He’s not going to take on the lobby in Washington and he’s not going to stop further Jewish colonisation of the occupied territories or talk to Israel’s enemies. With AIPAC supporter Rahm Emanuel as his new chief of staff – “our man in the White House,” as the Israeli daily Maariv called him this week – Obama will toe the line. And of course, there’s the terrible thought that bin Laden – when he’s not shopping at U.S. military post offices – may be planning another atrocity to welcome the Obama presidency…

Paying for Eight Years of Bush’s Delusions (By Robert Fisk in The Independent and Truthdig)

Aanvulling op 13 nov.

Obama’s first two crucial appointments represent a denial of the wishes of his supporters on the principal issues on which they voted. The vice-president-elect, Joe Biden, is a proud warmaker and Zionist. Rahm Emanuel, who is to be the all-important White House chief of staff, is a fervent "neoliberal" devoted to the doctrine that led to the present economic collapse and impoverishment of millions. He is also an "Israel-first" Zionist who served in the Israeli army and opposes meaningful justice for the Palestinians – an injustice that is at the root of Muslim people’s loathing of the United States and the spawning of jihadism.

No serious scrutiny of this is permitted within the histrionics of Obamamania, just as no serious scrutiny of the betrayal of the majority of black South Africans was permitted within the "Mandela moment". This is especially marked in Britain, where America’s divine right to "lead" is important to elite British interests. The once respected Observer newspaper, which supported Bush’s war in Iraq, echoing his fabricated evidence, now announces, without evidence, that "America has restored the world’s faith in its ideals". These "ideals", which Obama will swear to uphold, have overseen, since 1945, the destruction of 50 governments, including democracies, and 30 popular liberation movements, causing the deaths of countless men, women and children.

None of this was uttered during the election campaign. Had it been allowed, there might even have been recognition that liberalism as a narrow, supremely arrogant, war-making ideology is destroying liberalism as a reality. Prior to Blair’s criminal warmaking, ideology was denied by him and his media mystics. "Blair can be a beacon to the world," declared the Guardian in 1997. "[He is] turning leadership into an art form."

Today, merely insert "Obama". As for historic moments, there is another that has gone unreported but is well under way – liberal democracy’s shift towards a corporate dictatorship, managed by people regardless of ethnicity, with the media as its clichéd façade. "True democracy," wrote Penn Jones Jr, the Texas truth-teller, "is constant vigilance: not thinking the way you’re meant to think and keeping your eyes wide open at all times."

Beware The Obama Hype – What "Change" In America Really Means (By John Pilger in Information Clearinghouse )

Aanvulling op 13 december:
Barack Obama: “America’s First Jewish President” (James Petras in ICH)

Barack Obama: “America’s First Jewish President” (James Petras in ICH

Advertenties

26 thoughts on “Hoe zal president Obama's Midden-Oosten beleid zijn?

  1. Hoe zouden Europa en de VS de problemen in Afrika, zoals Congo en Sudan aanpakken?
    Gelukkig is Pechtold niet zo obsessief over Israel.

  2. "De keuze van een devote jood"
    Voor het eerst, gebruikt de heer van Waning het woord Jood in een context die niets aan de verbeelding overlaat.
    Woede,haat en onbegrip proef ik!

  3. De term "devote Jood" was me op zich nog niet zo opgevallen, maar nu je het zegt, ik vind het kanp onsmakelijk, want de diepe bedoeling wordt hiermee zo bloot gelegd.
    Het heeft wat mij betreft een hoog Astro-Wim-Ezra-Israel-gehalte.

  4. Dank voor de link naar VkW, Aad.
    Leerzaam om te lezen hoe ‘onze’ zionistische (pro-Groot)Isarael lobbysten reageren op blogs die kritisch zijn m.b.t. het beleid van Israel:
    Betty probeert de aandacht te verleggen naar andere conflictshaarden
    en JG tracht me in de hoek van anti-Semieten te drukken.
    Slecht gedaan JG – ik ben wel een tegenstander van politiek zionisme, evenals van politiek islamisme. En er is een groot verschil tussen anti-zionisme en anti-Semitisme, al trachten zionisten dit te verdoezelen.
    Zie voor nadere toelichting, zo gewenst:http://www.volkskrantblog.nl/bericht/149257
    In dit overzicht is J(an) G(eurtsen), helemaal onderaan, opgenomen.

  5. Het enige wat ik probeer is om dingen weer in proporties te krijgen. Bij jou is een dergelijke beweging behoorlijk noodzakelijk, want het is echt een obsessie geworden.
    Ik las trouwens van een van jouw bekenden "Cornelese" op het blog van Ina:
    "Groot-Israel speelt in elk Joods hoofd".
    Tja, how low can you get? Uiteraard kan dit ongestraft gezegd worden, bij Ina, bij Lublin, bij VKwatch en bij jou ook vast en zeker, de term "devote jood" lezende.Reactie is geredigeerd

  6. Inderdaad meneer van Waning,
    U dient te weten dat het woord Jood of Joodse gekoppeld aan kritiek op Israel u voor het gerecht kan brengen!!!
    Spaart u dit soort combinaties voor Islam, Moslim, Mohammedaan, geitenneuker of kutmarokkaan icm terrorist of andere negatieve pubiciteit en u zult veel (officiele) bijval oogsten.

  7. En waarom niet Devote Jood? Prachtig toch, iemand die zijn geloof en land steund ten koste van de oorspronkelijke bewoners?
    Maar inderdaad extreme Moslim of gelijksoortig mag kennelijk wel? Schiet toch op Betty en Jan Geurtsen de jodenknuffelaar (geoorloofde analogie met allochtonen/marokkanen/moslimknuffelaar)
    Wees eens sportief. Gelijke monniken gelijke kappen toch?

  8. @Betty,
    Sudan is geen issue voor de VS/Israel. zolang daar een chaos heerst is dat voordelig voor het plunderen van ’s lands bodemschatten. Dat in de afgelopen jaren al 5,5 miljoen doden zijn gevallen tgv geweld /rebellen / door westerse industrieen gesteunde groepen komt daarom nooit in het nieuws (info op de site van VN /UN.)
    Het Israelisch palestijnse conflict wordt met opzet gaande gehouden omdat de beeldvorming omtrent de wrede barbaarse en onmenselijke terroristische arabieren altijd een goed bruikbaar middel is om het volk economisch gemotiveerde conflicten met arabisch / islamitische landen te laten steunen.
    Dat dit succes heeft blijkt uit jullie standpunt en reacties.

  9. REDELIJK ZIJN is niet een eigenschap die de tegenstanders van JW hoog achten.
    Wanneer je wilt weten waar de nieuw CHAFSTEF VAN HET WITTE HUIS politiek en religieus gezien geplaatst moet worden, dan zul je hem een politiek en een religieus etiket op moeten plakken.
    Wanneer de man lid is van een religieuze beweging die zich ‘Moderne Joodse Orthodoxie’ noemt (en dat is hij), dan is de omschrijving ‘de man is een devote jood’ niet misplaatst. Wie lid is van een Rooms-kerkelijke organisatie is katholiek. Uit.
    Het lid zijn van bovengenoemde beweging maakt van de devote jood een RELIGIEUZE zionist, omdat de modern-joodse orthodoxie ook religieus zionistisch is (grote waarde toekent aan het belang van een joodse staat, die meer is dan een seculiere volksdemocratie).
    Ook hier is het dus juist het woordje ‘devoot’ te gebruiken. Dat woordje ‘devoot’ onderscheidt de man van de SECULIERE zionisten, die zich niet laten leiden door religieus-Messianistische motieven (verlangen naar een betere rechtvaardige wereld) maar door eng-nationalistische motieven: de staat Israel staat ALTIJD op de eerste plaats.

  10. De woorden,"devote jood,"die van Waning gebruikt, zijn mijn inzien door hem gebruikt vanuit diepe frustraties.
    Dat Obama een jood als stafchef benoemd, is ook voor hem als een mokerslag aangekomen.
    Dat ik van Waning in de antisemitische hoek wil drukken, is natuurlijk onzin, want aan die vaststeling heb ik al een tijdje geleden een artikel gewijd.
    Als het kwaakt als een eend, vliegt als een eend, en eruit ziet als een eend, mag je het best een eend noemen. (Hans Knoop)

  11. Sudan geen issue voor Israel? Zeker niet gevolgd dat er momenteel circa 10.000 Sudanezen rond Tel Aviv e.o. hun asielaanvraag afwachten, nadat ze door Egypte met de rug tegen de muur zijn gezet bij de grens en sommigen zelfs zijn doodgeschoten. Foei, even de feitenkennis oppoetsen.

  12. JG, Als het kwaakt als een eend, vliegt als een eend, en eruit ziet als een eend, mag je het best een eend noemen.
    precies, Emanuel is dus een devote pro-zionistische Jood van wie verwacht mag worden wat hij voorstaat: De belangen van Israel gaan voor die van de VS. Dat betekent oa steun van de VS aan de oorlogen en bezettingspolitiek van Israel!
    JG kwaakt ook zoals hij gebekt en gevederd is: een beroepszionist in loondienst van de Joodse monotheistische apartheidsstaat.

  13. Excuses Betty,
    Ik verschreef mij in de haast, Sudan moet Congo zijn. Het is daar dat sinds 1998 5,5 miljoen doden te betreuren zijn zonder dat daar adequate aandacht aan is besteed. Tot aan de recente escalatie rondom Goma vielen daar naar schatting 30000 tot 45000 doden per maand door direct geweld of indirect door de gevolgen van de oorlog.
    Nogmaals excuses voor de vergissing.
    Over Sudan en Israel bedoel je dit Amnesty gesteunde rapport over Israelische afwijzing van Sudanese asielzoekers waarbij ze worden afgescheept naar Egypte of Sudan?
    http://www.africafiles.org/article.asp?ID=18894Reactie is geredigeerd

  14. @ Aad, Storm, VkW en Wim Duzijn: ik schreef het eenmaal eerder, het discussieren met Jan Geurtsen is zinloos. Zie de links naar zijn blogs
    (op 12-07-2008 22:25) in:http://www.volkskrantblog.nl/bericht/149257 :
    ‘Aleen met atoomwapens is Iran te stoppen’, ‘Wilders heeft gelijk’ en
    ‘Zouden antisemieten mogen worden vermoord?
    Ik zal mij in voorkomend geval, ‘for the record’, beperken tot het hiernaar verwijzen, voor de argeloze meelezer.

  15. Mag ik hier het derde commentaar citeren op het artikel van Whitbeck in informationclearinghouse.info:
    Neal Travis of the New York Post reports that, according to a new book on the Mossad, Israel blackmailed President Clinton with 30 hours of tapes of his phone sex talks with Monica Lewinsky. The agency allegedly agreed not to release the material in return for Clinton calling off an FBI hunt for a top-level Israeli mole supposedly in the White House. The allegation appears in "Gideon’s Spies – The Secret History of the Mossad," written by Gordon Thomas. Lewinsky testified under oath that after a session of heavy petting and oral sex in the White House, Clinton told her a foreign embassy was tapping the two phone lines in her DC apartment. She claims Clinton told her that if questioned they should say they knew their calls were being bugged and were only joking to fool the tappers. Kenneth Starr does not pursue the matter. Thomas tells the NYP: "So far as anyone knows, the Israeli agent MEGA – a much more important spy than the imprisoned CIA traitor Jonathan Pollard, and probably his controller – is still in place at the White House."
    THE MOLE WAS RAHM EMANUEL he resigned with little media fanfare, the day Bebe Netanyahu showed up in a Washington Press conference with a shit eating grin.. smoking a big cigar.
    WAKE UP AMERICA !!!
    paolo | 11.07.08 – 2:10 pm | #

  16. Prima Blog JJW van Waning! Goed gedocumenterd. Een aanbeveling waard.
    Dit hierboven heeft een andere grapjas die ook "herman" heet(?) geschreven. Ik zou trouwens altijd een "bron met link" vermelden! Dank dat je dit inseinde op het blog van VKW.
    Ik heb jouw bovenstaand blog op de website van "stop de bezetting" geplaatst onder: http://www.stopdebezetting.com/wereldpers/blog-van-j-j-w-van-waning-hoe-zal-president-obama-s-midden-oosten-beleid-zijn.htmlReactie is geredigeerd

  17. @JJW van Waning,
    Het is mij bekend dat een Jan Geurtsen ofwel goed betaald wordt voor zijn "werk" of volledig geindoctrineerd is, of hij is een van die lieden die grond in Israel (lees: nu nog Palestijns grondgebied) heeft gekocht voor een habbekrats? In ieder geval is de macht en het geld van de Zionistische kant tot nu toe altijd erg succesvol en noodzakelijk geweest om dergelijke drogredenen te helpen verspreiden.Reactie is geredigeerd

  18. In Counterpunch nog een somber stemmend artikel over Rahm Emanuel’s politieke visies:The first trumpet blast of change ushers in Rahm Emanuel as Obama’s chief of staff and gate keeper. This is the man who arranges his schedule, staffs out the agenda, includes, excludes. It’s certainly as sinister an appointment as, say, Carter’s installation of arch cold-warrior Zbigniev Brzezinski as his National Security Advisor at the dawn of his “change is here” administration in 1977.Emanuel, as Ralph Nader points out in my interview with him below, represents the worst of the Clinton years. His profile as regards Israel is explored well on this site by lawyer John Whitbeck. He’s a former Israeli citizen, who volunteered to serve in Israel in 1991 and who made brisk millions in Wall Street. He is a super-Likudnik hawk, whose father was in the fascist Irgun in the late Forties, responsible for cold-blooded massacres of Palestinians. Dad’s unreconstructed ethnic outlook has been memorably embodied in his recent remark to the Ma’ariv newspaper that "Obviously he [Rahm] will influence the president to be pro-Israel… Why wouldn’t he be [influential]? What is he, an Arab? He’s not going to clean the floors of the White House."
    Working in the Clinton White House, Emanuel helped push through NAFTA, the crime bill, the balanced budget and welfare reform. He favored the war in Iraq, and when he was chairing the Democratic Congressional Campaign Committee in 2006 he made great efforts to knock out antiwar Democratic candidates…
    http://www.counterpunch.org/cockburn11072008.html

  19. Nu ook een Joodse goede vriend mij schreef dat de omschrijving ‘devote jood’ bij hem onaangenaam overkwam, heb ik deze gewijzigd in ‘religieuze jood’.
    Ik had de oorspronkelijke omschrijving overgenomen uit een in het Engels geschreven artikel: ‘a devout Jew’ ; dus zonder kwade bijbedoelingen en eigenlijk nog steeds niet begrijpend wat er verkeerd is aan ‘devoot/devout’ = godsdienstig/godvruchtig/vroom.
    Maar omdat het bij sommigen verkeerd overkomt – en dus afleidt van de inhoud – heb ik de omschrijving veranderd.

  20. Ik begrijp het wel maar vind het onjuist en scheef.
    Over Moslims bijvoorbeeld mag wel geschreven worden dat ze fundamentalist of extreem zijn alleen al op basis van het uitoefenen van hun geloof.
    Dan zoude Moslims denk ik blij zijn als ze netjes devoot genoemd zouden worden.
    het lijkt alsof sommige Joden en vele pro-zionistische aanhang door iedereen alle bruikbare woorden te verbieden de discussie willen vermoorden.Reactie is geredigeerd

  21. Ik begrijp het eerlijk gezegd ook niet want niemand is toch beledigd als hij een "devoot katholiek" genoemd wordt. Er zit niets beledigends in het woord "devoot".
    Groet,

  22. @ Storm en Luna: heb er inmiddels ‘religieuze zionist’ van gemaakt, op basis van doorgaande publicaties over deze chef-staf.
    Zou eigenlijk ‘politieke en religieuze zionist’ moeten zijn.
    Toch houd ik, hoopvol, de mogelijkheid open dat Obama een meer evenwichtig beleid tav het M-O ontwikkelt. Maar hij heeft de schijn wel erg tegen met zijn benoemingen en eigen optreden voor de AIPAC.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s