'Lessen uit een martelprimeur' – eindoordeel van onze voortreffelijke Ombudsman

Beste Ombudsman, mijn complimenten voor ook deze, Uw derde en afsluitende(?), beoordeling van deze historisch-laakbare Canard van onze krant.

Wat betreft: Het goede nieuws uit het dinsdag gepubliceerde onafhankelijke onderzoek naar de martelprimeur van de Volkskrant, is dat de krant niet de intentie heeft gehad de verkiezingen van november vorig jaar te beïnvloeden,
stelde U eerder, m.i. volstrekt terecht, dat dit ongeloofwaardig is – dan wel getuigt van een ongelofelijke naiviteit.

Uw eindoordeel: Daarmee komen we bij de kern van het probleem. Die vereist een verandering van het journalistieke denken. Er niet langer van uit gaan dat je collega het wel allemaal voor elkaar heeft, maar doorvragen, ook, nee vooral, als het geen leuke vragen zijn.

Voor zover ik het kan beoordelen na bijna vier jaar in deze functie, ontbreekt die cultuur op de redactie van de Volkskrant, al moet ik er eerlijk bij zeggen dat ik hem ook nooit heb ontdekt bij eerdere journalistieke werkgevers…,

is verfrissend eerlijk en, daardoor, tegelijkertijd schokbarend.

Hoe deze verkeerde cultuur bij de journalistieke werkgevers te doorbreken zou onderwerp moeten zijn van diepgaand (zelf)onderzoek. Gebeurt dat?

Men mag hopen dat deze ‘De Volkskrant martelprimeur-affaire’ bij Scholen van Journalistiek tot in lengte van dagen verplichte lesstof wordt.

Voor geinteresseerde buitenstaanders heeft zij een onuitwisbare negatieve indruk achtergelaten als toppunt van onprofessioneel journalistiek handelen.

Veel vragen blijven open staan zoals bijv. de beweegredenen van generaal b.d. van de Kon. Marechaussee Neisingh, om op zulk een laakbare wijze trachten zijn ‘gelijk’ te halen.

Zelf verbaas ik mij erover hoe bij Nederlandse journalisten en een hoofdredactie ‘euforie over een primeur’ kon overheersen boven bezorgdheid dat Nederlandse militairen werkelijk zouden hebben gemarteld.

Of men nou denkt ‘dat kan toch niet waar zijn’ dan wel ‘is dat werkelijk waar?’, goed onderzoek en het bieden van gelegenheid tot hoor en wederhoor is in beide gevallen een vereiste.

De tijd heelt vele wonden maar bij Defensie en met name de Mariniers, zal dit heel lang duren.

Voor Jan Hoedeman herkrijg ik pas waardering wanneer ik zijn verslagen als echte oorlogscorrespondent vanaf enig front mag lezen.

Ondertussen hoop ik dat U Uw uitstekende Ombudsman-aktiviteiten kan cq mag voortzetten.

‘Lessen uit een martelprimeur’ – eindoordeel van onze voortreffelijke Ombudsman

De Volkskrant blijft volharden in haar ‘Irak-martelpraktijken’ stramien.

‘Martelpraktijken’ op dit weblog

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s